KaLpsiZ'in Yeri...
10/10/2009
-
TERKEDENİM SEN YÜREĞİMİ HİÇ HAKETMEDİN...
Biraz dikkatli baksaydın gülen gözlerimdeki , ağlayan ben'i görebilirdin. Yada gerçekten sevseydin beni kalbimin çığlıklarını susturabilirdin. Ben senken sen ben olamadın. Izdırabımın sebebi oldu sevgim. Tükendim,tükettim hıncımı almak için tekmeler attım sevgiye Birçok kez hazırladım kalbimi seni unutmak için ne yaptıysam olmadı. Boyun eğdim varlığınla yaşamaya Artık özlemiyorum. Dilim söylüyor ama hissetmiyorum. Sevgiyi kandırarak ve gizlenerek yaşıyorum. Daha fazlasını kaldıramayacak kadar yorgunum yada bahaneler buluyorum. İçim acıyor .Gücüm yetene kadar dayanıyorum. Daha dayanabilirmiyim bilmiyorum. Zaman sığındım kurtuluşum için, yaralanan kalbimi sarmak biraz olsun hayata bağlanmak, kaybettiğim kendimi bulmak için Sen benden gittin, ardında bıraktığın beni düşünmeden gittin. Belki yıkıldım sevgiye güvenimi kaybettim ama yürekten sevdim
Şunu bilki terkedenim sen yüreğimi hiç haketmedin... |
Yorum (
yok
) :: BURADAN YORUM YAZABİLİRSİNİZ! :: Bağlantı
|
21/9/2009
-
HER AŞK;BİR VEDA KAPSINDAN GİRER...
Ayrılık, yarınların acısını bırakır ömrümüzün herhangi bir vaktine. Yaşanılan acı sadece bir sözcüğün sıradanlığına sığdırılmıştır. Oysa o, soluk alıp verilen her dakikada saklıdır. Gecenin karanlığı ile gelen sızı, göçmen kuşların kanadına takılan sevinç, kuzeyden esen rüzgarın kokusu, sonsuz dokunuştur ayrılık.
Giden biraz yaşanmışlık biraz da yaşanacak şeyler gotürmüştür. Biraz kendi ömründen biraz da onun ömründendir gotürdüğü. Oysa gözlerdeki ıssızlıkta bulunmuştur aranılan. Hiç bir bencillik kıyılarına uğramadan yanaşılan bir limandır yaşanılan. Onca kalabalığın içinde çırılçıplak bulunulan yalnızlıktır paylaştıkları. Uzun zamanlardan topladıklarıdır birbirlerine sundukları. Giden gotürmüştür bir ömür biriktirdiği acıları da.
Bir kuş kanadının çırpınışı kadar kısadır. Her şey bir anda bitiverir. Bulunduğu gibi, yüreğe kabul edildiği gibi, anlaşıldığı gibi değildir bu. Zamanın hızı daha acımasızca işler terk edişin durağında. Başlarken duyulan kaygıların dizildiği, kuşkuların yer edindiği kadar uzun değildir ömrü. İki kirpiğin buluşma anından daha hızlıdır bazen ayrılık. O ilmek ilmek işlenen, günlerce diller dökülen ve bin türlü acının içinden süzülerek getirilen sözcüklerin sihrinden yoksundur.
Çünkü hiçbir yıkımın hassaslığa ihtiyacı yoktur. Onda ayrıntı da yoktur. O sadece yıkar giderken... ve yıkım zaman ile bir bağ kurmaz. Çünkü zamanın yeri yoktur gidenin bıraktığı yerde. Giden zamanı da almıştır yanında, gelecek geçmişin gölgesindedir artık.
Mısralara sığmaz olur acının derinliği. Uçurumlar ile kıyaslanır yalnızlık. Uçurum kenarında gezer güzel ve acı anılar. Her seferinde kalandır bu uçuruma devrilen.Ve hep kalandır anıların cenderesinde boğulan. Fırtınalarda kaybolan, girdaplara takılan. Bilir ki kurtulduğu her fırtınadan, çıktığı her kuytuluktan yokluğu duyacaktır. Bundandır ki hep kalan, ayrılığın nedenlerini düşünür uzun uzun. Bir kuyunun derinliklerinde bulacağı ışığın onu getireceğini sanarcasına.
Çaresiz kalınca, sanık sandalyesini kurar. Bir kendini oturtur bir de gideni. Ama bulamaz suçu tespit eden bir delil. Hep pişmanlıktır gelip dilinin ucuna dolanan. Ve güzele dair anlara kızmaya başlar. Güzel anlardan pişmanlıklar gelip oturur içine. İşte o zaman gerçekten bitmiştir aşk. Yaşadığın güzellikten duyulan pişmanlık bitirir her şeyi. Oysa kızılan ayrılıktır. Ayrılanın acımasızlığıdır. Belki de tanınamayandır kızılan. Giden hep bir kapı aralamıştır kendine. Bir perde çekemez yaşadıklarına ama daha bir güvenle bakar hayatına.
Oysa hep bir kırık ayna taşır yanında ve her düşündüğünde aşkı o aynadan bakar kendine. Belki de kalandan beklediği itaattir, kabulleniştir, sesindeki çaresizliği hissediştir. Bilmez ki ne büyük bir yalnızlıktır içine düştüğü. Çünkü her veda kötü bir alışkanlık bırakır insanın hayatına. Veda ettiğin gibi edilen olmanın da korkusunu salar yüreğine. O, acımasızlığın nasıl olduğunu bilir. Bunun içindir ki, aşkı bir önceki gibi yaşayamaz. Çünkü aşkta acıma olmadığı gibi acımasızlığa da yer yoktur. Bu nedenle her yeni aşka bu korkunun gölgesinde başlar giden. Artık giden değil kalan olmanın korkusu taşıyandır.
Her ayrılık, bir filmin sahnelerini bir romanın sayfalarını andırır. Bu yara bir daha asla kapanmaz ve hiçbir ilaç iyileştirmez sanılır. Artık ne kuşların kanatlarına takılan sevinci duyumsar, ne bir çocuğun tebessümünü fark eder ne de ağlamak onu teselli eder. O sadece, yalnızlığının girdabında nasıl boğulduğunu düşünür. Her ayrılık, bitmişliğin veya zor ile kazanılanın kolay kaybedilmesinin kabullenilmemesidir; kendisine sorulmadan alınan bu kararın incittiği onur, sevgi sözlerinin ardında gizlenmiş olan terk edişin bir anda bilinmesidir ayrılık acısı.
Her veda çıktığı kapıyı açık bırakır. Arkasından kapatmaz, kapatamaz. Çünkü o arkasına bakmadan gidendir. Arkaya bakmanın, bıraktığı yıkıntıyı görmenin anılarında silinmeyen bir acının resmini çizeceğini bilir. Bu nedenle hiçbir veda arkasına bakmaz ve bu nedenledir ki, çıktığı kapıyı kapatmaz. Oysa her veda şunu hep unutur; her aşk bir veda kapısından girer... |
Yorum (
yok
) :: BURADAN YORUM YAZABİLİRSİNİZ! :: Bağlantı
|
14/9/2009
-
VE SENİ TANIMAK GÜZELDİ...
Üzülmekten yoruldum.seni üzmekten de,beklemekten yoruldum,neyi beklediğimi bilmeden özlemekten de yoruldum,en çok da DÜŞÜNMEKTEN
Yaşadığımızı sandığımızı ,aslında sürekli yıkıntılarını toplamakla uğraştığımız bir sevgiyi sürdürmeye çalışıyorduk.Hiç yanılmam sanmıştım,sonu ne olursa olsun...Ama yıkıntılar arasında sevgiyi yaşayamamaktan yoruluyormuş insan,ve her geçen gün kendimizi de yıkıntılar arasında kaybediyormuşuz belki de hiç farkında olmadan...
Herkes sevginin fedakarlık istediğini söylese de fedakarlık için sevgiyi yaşamak gerekiyormuş,yaşanılmayan için fedakarlık yapılmaz...
Üzülmekten yoruldum.seni üzmekten de,beklemekten yoruldum,neyi beklediğimi bilmeden özlemekten de yoruldum,en çok da DÜŞÜNMEKTEN!!!!!
Susmaktan yoruldum,sürekli susup içimde avazım çıktığı kadar haykırmaktan.Hep kendimle baş başa kalıp,hep kendime sığınmaktan YORULDUM..........
Ama öğrendim artık aşk yaşanıldığı sürece vardır.Sen yoksun,ben yokum.. o zaman aşkın olmasını da beklemiyorum artık.O da olmasın artık,eğer sürekli kendimi hesapsızca sorgulayacaksam eğer, kendi iç savaşımda sürekli kendime yenik düşeceksem eğer, yaşamadığım bir aşk için sürekli üzüleceksem ve hep üzeceksem seni,OLMASIN...
Zaten hiç yokmuş,var olduğunu sayarak kandırmışız kendimizi,ya da ben hep kandırmışım kendimi..... Artık seni sana bıraktım ben zaten hep kendimleydim ve hep kendimi paylaştım.Artık al kendini benden ve yaşamak istediğin gibi yaşa aşkı,hayatı,kendini.yaşamak istediğin ne varsa kendince yaşa çünkü ben yoruldum artık ben yokum... Yıkık bir sevginin yıkıntılarını toplamakla uğraşma..hiçbir zaman yıkılmayacak bir sevgi için savaşını ver...ben bu savaşta yenik düştüm.Ben yenik kahraman sen kazanan prenses ol.... Ne kadar yenik düşsem de, ne kadar üzülsem de güzel yanları da vardı seni yaşamanın,tabi yaşadığım kadarının..... Seninle yaşanılan ilkler güzeldi,bazen acıtsa da seni özlemek güzeldi,bazen ağlatsa da kavgalarımız güzeldi,hep ihtiyaç duyduğumuzda birbirimizin yanında olmak ta güzeldi,gerçekleşmeyeceğini bile bile kendi dünyamızda sıra dışı hayaller kurmak güzeldi,en güzeli de uzun bir zamanı kısa kısa yaşamaktı.
VE seni tanımak da güzeldi..... |
Yorum (
yok
) :: BURADAN YORUM YAZABİLİRSİNİZ! :: Bağlantı
|
13/9/2009
-
DOKUNMA BANA!!!
Çırpınışların masum ellerine,lirik bir şiirin teninde yazılmış...''Bir'' benden başka,hiç kimsenin okumayı beceremeyeceği bir lisan huzmesinde...Zamanın ve mekanın nice zarflarını hatırlayamadığım fakat sadece ikimizin sahip olduğu bir evrenden yaratılmış,lavanta kokulu bir alfabede... Ve... ''Yürek Dili''nde...
sen varken,gücüm olurdu,zaman akmadan dururdu,hatırlasana(!)...
Bildiğini,adımla ''bir'' biliyorum...Biz'den geriye kalan ve payımıza sözüm ona düşen birer adet yalnızlık değil(di)...Yalnızlık;seni ilk gördüğüm an'da da yanı başımdaydı,gözlerinin ellerinden sıkıca tutmaktan vazgeçtiğim an'da da...
Yalnızlık;ne ben'den bir avuç eksik(ti),ne de sen'den bir avuç fazla...Kıvamı Tanrısal bir gücün kusursuz ellerinden çıkma...Aynadaki suretimin,ruhumun aslına kadar uzanmış her bir arşınında... hani aşk seni yormuştu,yolun sonuna koymuştu,dokunma bana(!)...
Vaat edilmemiş,kuraklığına çoraklanmış,sinsice,her bir metre kareme bulaşan hastalıklı bir toprak parçası var içimde...Yaşam(ak)ları teker teker takvim sayfalarında doldurduğum...''Yağmur''un ağlamaktan vazgeçmişlik kokularını sürmüş bir buhran...Kendi tenhalığı içinde kıvranan... şimdi,eskiye döner mi,dönse de buna değer mi,cevaplasana(!)...
Zamanın asla doymak bilmeyen,cani midesinde öğütülmüş ve dumanına dağılmış hayat(lar)...Bir film afişinin;son satırlarına düşmüş başrol oyuncuları... ''Önce bir 'sen' ve sonra bir 'ben'...'' insan aynı durur mu,ayrılık kolay oyun mu,dokunma bana(!)...
Acımtırak bir gecenin koynundan,boynuma sarılmış kördüğüm(ler)...Lacivert bir hüznü,fondip yapmış ve dolmuş ve boşalmış ve bir kez daha boşalmaya dolmuş sarhoş kadehler... ''Gitsem,geri dönüş yasaklısı,kalsam 'aşk'a firari giyinmiş müebbet zanlısı...'' artık ben vazgeçtim,(yalnızlığı) seçtim,her şey bitti,anlasana(!)...
Bazı artık sabahların,en nef(es) alınılası sebepsizliklerinde,ayrılığı ''ortak bölen'' saymış yazgıların,aynı bedende hecelenmiş heceleri... Ve... Hep ''o'' son'a lal olmuş sevgilileri... Çıkardım yüreğimden ''o''na dair dikilmiş en şeffaf kıyafetleri... Ve... Tek celsede kırdım bedelsizce hükmedilmiş ruhların boynu bükük kalemlerini... ...dokunma bana(!) ''aşk'' bir kez daha dokunma bana!!!... |
Yorum (
yok
) :: BURADAN YORUM YAZABİLİRSİNİZ! :: Bağlantı
|
13/9/2009
-
ZAFER DİRENENİN OLUR...
Pırıl pırıl ütülü giysili, misler gibi parfüm kokulu, sacları taralı, dişleri fırçalanmış adamı / kadını sevmek kolaydır. Aslında ask, ayni insani, sabahın koru uykudan uyandırdığındaki en sinirli hali ile de kabul edebilmek, ayni tuvaleti bir dakika arayla kullanabilmek, diz yapmış pijamalarla kanepede yastıklara sarılıp sızmışken bile şefkatle okşayabilmektir. Buna katlanamayanlar zaten aşık değillerdir. Bu durumda evlilik hoşlandığın insana karşı olan duygularını olduruyor diyebiliriz. Zira aşıksan, ayni havayı solumak bile zevk verir. Hep beraber olmak istersin. Banyodan gelen su sesi bile onun evde olduğunun işaretidir ve huzur verir. Ütülediğin gömleğin ona ne kadar çok yakışacağını düşünürsün. Pişirdiğin yemeği ne çok seveceğini hayal edersin. Bin tane ayakkabısı varken bin birinciye sahip olmaktan mutlu olacak diye, istediğin gömleği satın almaktan vazgeçersin. Zamanla almaktan çok, bir şeyler vermekten mutluluk duyduğunu keşfedersin. Eğer kadın evlilikte ikinize yemek pişirecek, dolabı düzenleyip ütüyü yapacak bir anne olarak görülüyorsa, o kadının saclarının hiç yağlanmadığı ve adamın geceleri terlemediği düşünülüyorsa, asla kavga edilmeyecek ve lavabo tamir edilirken dahi gülüşüp öpüşülecek zannediliyorsa zaten beklenti bir evlilik değil, bir Amerikan filmini yaşamaktır. Bu hayallerle yola çıkıldığında, damat ilk gece gelinin saçlarından on bin firkete sökmeye çalıştığında, gelin ise damat firketeleri çıkaramayıp "s.... .m böyle kuaförü" diye söylendiğinde zaten evlilik sandıkları şey çatırdamaya başlayacaktır. Evlilik; sadece ask değildir. Evlilik; ev arkadaşlığı, kankalık, sırdaşlık, ortak hesaba sahip mudilik, ayrı kökenlerin birleşmesi, başı hatırlanmayan bir akrabalık ilişkisidir. Ask bu ilişkide tutkuyu sağlar ama zaten tek başına ayakta tutamaz. Aşıksanız ateşli sevişmeler yaşarsınız ama kış akşamları evde konyak içip geyik yapamayabilirsiniz. Hala caniniz sıkıldığında onu değil de annenizi arıyorsanız, yalan olmuştur o evlilik. Ask evlilikte gider gelir. Halıya kola döktüğünde ask biter, ama o, halıyı temizleyebilirse gene aşık olunur. O aradaki sinir evresini asabilenler ellinci yıla kadeh kaldıranlardır. Tahammül edemeyenler ise ikinci evlilikten sonra artik evliliğin yalan olduğuna inanacaklardır. Zafer, direnenlerin olur. |
Yorum (
yok
) :: BURADAN YORUM YAZABİLİRSİNİZ! :: Bağlantı
|
13/9/2009
-
VİCDAN...
Ayakkabıcı, yeni getirdiği malları vitrine yerleştirirken, sokaktaki bir çocuk onu seyretmekteydi. Okullar kapanmak üzere olduğundan,spor ayakkabılara rağbet fazlaydı. Gerçi mallar lükssayılmazdı ama, küçük bir dükkân için yeterliydi.Onların en güzelini ön tarafa koyunca, çocuk vitrine doğru biraz daha yaklaştı. Fakat bir koltuk değneği kullanmaktaydı. Hem de güçlükle...
Adam ona bir kez daha göz attı. Üstündeki pantolonun sol kısmı, dizinin alt kısmından sonra boştu. Bu yüzden de sağa sola uçuşuyordu. Çocuğun baktığı ayakkabılar, sanki onu kendinden geçirmişti. Bir müddet öyle durdu. Daldığı hülyadan çıkıp yola koyulduğunda, adam dükkândan dışarı fırlayıp: - "Küçüüük!" diye seslendi." Ayakkabı almayı düşündün mü? Bu seneki modeller bir hârika!"
Çocuk, ona dönerek:
- "Gerçekten çok güzeller!" diye tebessüm etti, "Ama benim bir bacağım doğuştan eksik".
- "Bence önemli değil!" diye atıldı adam. "Bu dünyada her şeyiyle tam insan yok ki! Kiminin eli eksik, kiminin de bacağı. Kiminin de aklı veya vicdanı."
Küçük çocuk, bir şey söylemiyordu. Adam ise konuşmayı sürdürdü:
- "Keşke vicdanımız eksik olacağına, ayaklarımız eksik olsa idi."
Çocuğun kafası iyice karışmıştı. Bu sefer adama doğru yaklaşıp:
- "Anlayamadım!. dedi. Neden öyle olsun ki?" - "Çok basit!" dedi, adam. "Eğer yoksa, cennete giremeyiz. Ama ayaklar yoksa, problem değil. Zaten orda tüm eksikler tamamlanacak. Hâttâ sakat insanlar, sağlamlara oranla, daha fazla mükâfat görecekler..."
Küçük çocuk, bir kez daha tebessüm etti. O güne kadar çektiği acılar, hafiflemiş gibiydi. Adam, vitrine işâret ederek:
- "Baktığın ayakkabı, sana yakışır!" dedi. "Denemek ister misin?" Çocuk, başını yanlara sallayıp: - "Üzerinde 30 lira yazıyor" dedi, "Almam mümkün değil ki!"
- "İndirim sezonunu senin için biraz öne alırım!" dedi adam, "Bu durumda 20 liraya düşer. Zâten sen bir tekini alacaksın, o da 10 lira eder." Çocuk biraz düşünüp: - "Ayakkabının diğer teki işe yaramaz!" dedi, "Onu kimalacak ki?" - "Amma yaptın ha!" diye güldü adam. "Onu da, sağ ayağı eksik olan bir çocuğa satarım."Küçük çocuğun aklı, bu sözlere yatmıştı. Adam, devam ederek: - "Üstelik de öğrencisin değil mi?" diye sordu.
- "İkiye gidiyorum!" diye atıldı çocuk, "Üçe geçtim sayılır." - "Tamam işte!" dedi adam. "5 Lira da öğrenci indirimi yapsak, geri kalır 5 lira. O da zâten pazarlık payı olur. Bu durumda ayakkabı senindir, sattım gitti!"
Ayakkabıcı, çocuğun şaşkın bakışları arasında dükkâna girdi. İçerdeki raflar, onun beğendiği modelin aynıyla doluydu. Ama adam, vitrinde olanı çıkarttı. Bir tabure alıp döndükten sonra, çocuğu oturtup yeni ayakkabısını giydirdi. Ve çıkarttığı eskiyi göstererek
- "Benim satış işlemim bitti!" dedi, "Sen de bana, bunu satsan memnun olurum." - "Şaka mı yapıyorsunuz?" diye kekeledi çocuk, "Onun tabanı delinmek üzere. Eski bir ayakkabı, para eder mi?" - "Sen çok câhil kalmışsın be arkadaş..." dedi adam, "Antika eşyalardan haberin yok her hâlde. Bir antika ne kadar eski ise, o kadar para tutar. Bu yüzden ayakkabın, bence en az 30-40 lira eder. " Küçük çocuk, art arda yaşadığı şokları üzerinden atabilmiş değildi. Mutlaka bir rûyada olmalıydı. Hem de hayatındaki en güzel rûya. Adamın, heyecandan terleyen avuçlarına sıkıştırdığı kâğıt paralara göz gezdirdikten sonra, 10 liralık banknotu geri vererek: - "Bana göre 20 lira yeterli." dedi. "İndirim mevsimini başlattınız ya!" Adam onu kıramayıp parayı aldı. Ve bu arada yanağına bir öpücük kondurdu. Her nedense içi içine sığmıyordu. Eğer bütün mallarını bir günde satsa, böyle bir mutluluğu bulamazdı. Çocuk, yavaşça yerinden doğruldu. Sanki koltuk değneğine ihtiyaç duymuyordu. Sımsıcak bir tebessümle teşekkür edip: - "Babam haklıymış!" dedi. "Sakat olduğum için üzülmeme hiç gerek yok! demişti." * Her Rüzgar Savuracak Bir Toz bulur, * Her Hayat Yaşanacak Bir Can Bulur, * Her Umut Gerçekleşecek Bir Düş Bulur * Bulunmayacak Tek Şey Senin Benzerindir |
Yorum (
yok
) :: BURADAN YORUM YAZABİLİRSİNİZ! :: Bağlantı
|
13/9/2009
-
GÖRÜNDÜĞÜ GİBİ DEĞİL...
Mahkeme salonunda seksen yaşlarındaki çiftin durumu içler acısıydı.... Ve hakim tok sesiyle sözü yaşlı kadına verdi…
Anlat teyze, neden boşanmak istiyorsun bu yaştan sonra? Yaşlı kadının gözleri doldu ve anlatmaya başladı:
''Bizim bir sedef ağacı vardı, çok sevdiğim. O bilmez 50 yıl önceydi. O çiçeği bana verdiği çiçeklerin arasından kopartıp tohumlamıştım, öyle büyüttüm. Yavrumuz olmadı, onları yavrum bildim. Bir süre sonra çiçek kurumaya başladı. O zaman adak adadım. her gece güneş doğmadan uyanıp çiçekleri sulayacağım diye. 50 yıl oldu bu adam bir gece kalkıp bir kere de ben sulayayım demedi. geçen gece takatim kesilmiş uyuyakalmışım ve çiçekleri sulamadım. onlarda kuruyuverdi. Hayatımı umudumu her şeyimi verdiğim bu adamdan hiç bir şey görmedim. Bir kerecik olsun benim bildiğim görevlerden birisini yapmadı.''
Söz sırası yaşlı adamdaydı kürsüye geldi anlatmaya başladı…
' Gençliğimde çalıştığım bahçeden ona çiçekler getirdim onları çok sevdi. çocuğu gibi bakıp büyüttü. İlk evlendiğimiz günlerde boyun ağrısından onu doktora götürdüm.Doktor, çok uzun süre uyanmadan yatarsa boynundaki kireç sertleşir, her gece uykusunu bölüp uyansın, biraz dolaşsın dedi. Doktoru dinlemedi bizim hatun. O günlerde tesadüf bu çiçekler kurudu. Ben ona gece sularsan geçer, dedim. Adak dilettim. Her gece uyandırdım onu ve seyrettim. Her gece o yattıktan sonra kalktım. saksıdaki suyu boşalttım. Sedef çiçeği sulanmayı sevmez hakim bey.Geçen gece yine onu kaldırmak istedim fakat çok yorulmuştu herhalde; kalkmakta zorlandı.Bende kıyamadım hatunuma.Bıraktım uyudu.Sedefi ben suladım ama Suyunun fazlasını almayı unuttum ve fazla sudan soldu… |
Yorum (
yok
) :: BURADAN YORUM YAZABİLİRSİNİZ! :: Bağlantı
|
12/9/2009
-
KAPAN
Duvardaki catlaktan bakan fare, çiftlik sahibi ile karisinin bir paket actiklarini gordu. "Icinde yiyecek mi var?'" derken - - -Bir baktı ki fare kapanı!!. Hemen bahceye kosup, alarmi verdi : Evde kapan var! Evde kapan var!' Tavuk gidaklayip , kafayi kaldirdi ve, 'Bay fare", bu sizin icin ciddi bir sorun olsa da sahsen, beni ilgilendiren bir tarafi yok ne yazik ki! . Fare donup bu sefer domuzcuga, "Evde kapan var, evde kapan var"! dedi. Domuzcuk konuyla ilgilendi ama, kendi hesabina 'Uzgunum bay fare, vah, vah emin ol senin icin dua edecegim" dedi. Fare bu kez öküze yoneldi: "Evde kapan var!" "Evde kapan var!" diye bagirdi nefes nefese Öküz: 'Wow, Bay Fare, Senin icin uzuldum, ama burnumu sokacagim bir sey degil.' dedi. E farenin de basini egip, gitmekten baska caresi kalmamisti... yalnizlik ve terkedilmislik hisleri icinde, fare kapani ile artik....tek basina basa cikmaya calisacakti!. O aksam evde, alisilmamis bir ses duyuldu. Sanki bir kapan, avinin uzerine kapanmisti. Sese kosan cifcinin karisi, karanlikta kapana, zehirli bir yilanın kuyrugu kaptirdigini gormemis. Yilan da onu isirmisti.. Ciftci karisini hastaneye kosturdu, Karisi eve atesli dondu. E atesli insana ne verilir?? sicacik bir tavuk corbasi!!!. Tavuk acilen pisirilmis Ama kadin hala iyilesmiyormus, E es dost ahbap, gelince hasta ziyaretine, ciftci de sofraya domuzcugu cikarmak zorunda kalmis!!!. Ama ciftcinin karisi iyilesmemis; olmus!!!!!. Aman ne kalabalik gelmis cenazeye, ne kalabalik!!! Bu sefer de konuklari, doyurmak icin kesilen okuz olmus.... Fareye de olan biteni deliginin ardindan izlemek kalmis!.... *** Onun icin bir daha, seni ilgilendirmeyen bir sorun karsina cikarsa... bir dusun!!! ---- Birimiz tehdit altindaysak, hepimiz risk altindayiz. Bu Dünya denen yolculukta Birlikte yol almaktayiz.. Birbirimizi kollayip, guc ve guven paylasmaliyiz |
Yorum (
yok
) :: BURADAN YORUM YAZABİLİRSİNİZ! :: Bağlantı
|
8/9/2009
-
LANET OLSUN DUMANSIZ HAVA SAHASINA
LANET OLSUN DUMANSIZ HAVA SAHASINA Dumansız hava sahası diye bir şey çıkardılar, sigara içenlere zulüm başladı. Her şeyin bokunu çıkarmada üstümüze olmadığı gibi bu olayında bokunu çıkardılar maalesef. Tamam, bizde sigaranın sağlığa zararlarını biliyoruz ve belli mekânlarda önlem alınmasının taraftarıyız fakat bu belli bir ölçüde olmalı. Sigara içen bölüm, içilmeyen bölümler sorunu çözmüştü bence. Ama sigaranın bir tiryaki için ne olduğunu bilmeyen, hatta ağzına bir sigara almamış kişiler kendi akıllarınca ahkâm kesip zırvalıyorlar. Hemen “sigarayı bırakın sizinde sağlığınız için işte daha ne istiyorsunuz” diyorlar. Bekâra karı boşamak kolay tabi. Bu sigara insanüstünde ne gibi bir etki yapmış bu güne kadar, bırak deyince hemen bırakılan bir şey mi, uzun süre sigara içen kimse birden bire sigarayı bırakırsa ne gibi sağlık sorunları ile karşılaşır bunları düşünen yok. Ben doktorların sigarayı bırak demelerine de uyuz oluyorum. Arkadaş sen bunca yılı bu iki kelimeyi söylemek için mi okudun? Ne için gidersen git doktora ağzına sakız yapmış sigara da sigara. Demek ki sigara olmasa imiş insanlar hiç hastalanmayacakmış. Vay anam vay bee yazıklar olsun size. Siz ki okumuş kültürlü insanlarsınız ve bu kadar cahilce açıklamalar. Sigaranın zararlı etkilerinden dolayı bir insan hastalandı ise sigarayı bırak lafından önce sigaranın nasıl bırakılabileceğini ve buna yardımcı olacak bölümlere yönlendirme olamaz değil mi? Tabi nasıl olsun işiniz başınızdan aşkın değil mi? Bir de bu yasaya yalakalık edenler var. Medya yolda tutuyor çeviriyor adamı bu yasa için ne düşünüyorsunuz? “valla iyi oldu, bizde dumansız hava sahasını destekliyoruz” diyor. Adamı sonra bir takip etsen kahvenin dışına çıkmış soğukta sigara içerken yasayı çıkaranlara kaydırıyor. Kardeşim neden düşüncelerini herkesle paylaşmadın madem neden her şey çok güzelmiş gibi yalakalık yaptın. Şimdilerde de başka bir yalaka grubu çıktı ortaya. İşverenler. Neymiş efendim sigara içen kişiyi işe almayacakmışlar. Kardeşim sizler maksadınızı iyice aştınız niyetiniz nedir baştan söyleyin de ona göre hareket edelim. Bunun sonu nereye varıyor yakında sigara içenleri de ya asarsınız ya da gaz dolu odalara kapatırsınız. Sonuç olarak nasıl sigara içmeyenin özgürlükleri var iseydi sigara içeninde var ve buna saygı istiyoruz. DUMANSIZ HAVA SAHASINA LANET OLSUN… |
Yorum (
1
) :: BURADAN YORUM YAZABİLİRSİNİZ! :: Bağlantı
|
31/12/2008
-
Ressam...
Hindistan da çok ünlü bir ressam varmış...
Herkes bu ressamın yaptıklarını kusursuz kabul edecek kadar beğenirmiş... Ve onu "Renklerin Ustası" anlamına gelen Ranga Çeleri olarak tanısa da; kısaca Ranga Guru derlermiş... Onun yetiştirdiği bir ressam olan Raciçi ise artık eğitimini tamamlamış ve son resmini yaparak Ranga Guru'ya götürmüş ve ondan resmini değerlendirmesini istemiş... Ranga Guru ise; - Sen artık ressam sayılırsın Racaçi.. artık senin resmini halk değerlendirecek. diyerek resmi şehrin en kalabalık meydanına götürmesini ve en görünen yerine koymasını istemiş. Yanına da kırmızı bir kalem koyarak halktan beğenmedikleri yerlere çarpı koymalarını rica eden bir yazı bırakmasını istemiş. Raciçi denileni yapmış... Ve birkaç gün sonra resme bakmaya gittiğinde görmüş ki, tüm resim çarpılar içinde ve neredeyse görünmüyor... Çok üzülmüş tabii. Emeğini ve yüreğini koyarak yaptığı tablo kırmızıdan bir duvar sanki.. Alıp resmi götürmüş Ranga Guru'ya ve ne kadar üzgün olduğunu belirtmiş. Ranga Guru üzülmemesini ve yeniden resme devam etmesini önermiş. Raciçi yeniden yapmış resmi ve gene Ranga Guru'ya götürmüş. Tekrar şehrin en kalabalık meydanına bırakmasını istemiş Ranga Guru... Ama bu defa yanına bir palet dolusu çeşitli renklerde yağlı boya, birkaç fırça ile birlikte... Ve yanına insanlardan beğenmedikleri yerleri düzeltmesini rica eden bir yazı ile birlikte bırakmasını istemiş. Raciçi denileni yapmış... Birkaç gün sonra gittiği meydanda görmüş ki resmine hiç dokunulmamış, fırçalar da, boyalar da kullanılmamış... Çok sevinmiş ve koşarak Ranga Guru'ya gitmiş ve resme dokunulmadığını anlatmış.. Ranga Guru ise; Sevgili Raciçi, sen birinci konumda insanlara fırsat verildiğinde ne kadar acımasız bir eleştiri sağanağı ile karşılaşabileceğini gördün... Hayatında resim yapmamış insanlar dahi gelip senin resmini karaladı... Oysa ikinci konumda onlardan hatalarını düzeltmelerini istedin, yapıcı olmalarını istedin... yapıcı olmak eğitim gerektirir... Hiç kimse bilmediği bir konuyu düzeltmeye kalkmadı, cesaret edemedi... Sevgili Raciçi mesleğinde usta olman yetmez, bilge de olmalısın.. Emeğinin karşılığını ne yaptığından haberi olmayan insanlardan alamazsın... Onlara göre senin emeğinin hiç bir değeri yoktur... Sakin emeğini bilmeyenlere sunma ve asla bilmeyenle tartışma... |
Yorum (
yok
) :: BURADAN YORUM YAZABİLİRSİNİZ! :: Bağlantı
|
|